Wybrakowany lider

4.09.2024r., Pani Manuela Gretkowska, na łamach portalu natemat.pl, podjęła temat przywództwa w polityce, co zawsze zawsze budzi kontrowersje i różne emocje, zwłaszcza w odniesieniu do liderów o długiej karierze politycznej.

Jednym z takich przywódców, który stał się ikoną polskiej sceny politycznej, jest Jarosław Kaczyński. Manuela Gretkowska zwróciła uwagę na kilka aspektów zachowania prezesa PiS, które podkreślają jego trudności z orientacją oraz wskazują na problematyczne zachowanie w sferze publicznej. Te obserwacje prowadzą do szerszej refleksji na temat roli przywódcy, jego odpowiedzialności i znaczenia szacunku dla innych.

Na początku warto odnieść się do faktu, że w polityce, a zwłaszcza na wysokich stanowiskach, liderzy są stale pod obserwacją opinii publicznej. Każde ich potknięcie, każdy błąd jest szczególnie wyolbrzymiany. W przypadku Jarosława Kaczyńskiego, opisana sytuacja z błądzeniem po korytarzach sejmowych oraz myleniem początku i końca kolejki wyborczej stanowi przykład takich wydarzeń, które mogą wzbudzać różne reakcje. Z jednej strony można traktować to jako zwykłą ludzką pomyłkę, wynikającą z wieku czy zmęczenia. Z drugiej strony, dla wielu przeciwników politycznych jest to symboliczne potwierdzenie niezdolności do dalszego sprawowania funkcji przywódczych.

Sugerowana przez autorkę idea „sznureczka”, który pomaga przedszkolakom w trzymaniu się odpowiedniej drogi, jest z jednej strony ironiczna, z drugiej zaś wskazuje na pewną bezradność prezesa wobec niektórych sytuacji. Można to interpretować jako krytykę osoby, która, mimo swojej wieloletniej obecności na scenie politycznej, nie zawsze odnajduje się w codziennych realiach. W tym kontekście Manuela Gretkowska podważa kompetencje przywódcze Kaczyńskiego, wskazując na jego dezorientację nie tylko w fizycznym sensie, ale również, symbolicznie, w kontekście politycznym.

Ironia użyta przez publicystkę, zestawiająca zachowanie Kaczyńskiego z nauką przedszkolaków, podkreśla kontrast pomiędzy tym, co powinno być normą w zachowaniu społecznym, a tym, co prezentuje lider partii rządzącej. Brak przeprosin za „osiem lat obrażania i poniżania” staje się symbolem nie tylko osobistej postawy Kaczyńskiego, ale także stylu rządów jego formacji politycznej. Autor sugeruje, że brak empatii i odpowiedzialności za własne słowa i czyny to poważne mankamenty, które powinny być rozliczone w demokratycznym procesie, jakim są wybory.

W dalszej części tekstu znana i lubiana przez czytelników felietonistka, koncentruje się na kwestii braku przeprosin ze strony Jarosława Kaczyńskiego.

W ciągu ostatnich ośmiu lat, rządy PiS były często krytykowane za styl prowadzenia polityki, który wielu odbierało jako agresywny, autorytarny i pełen pogardy dla opozycji oraz innych grup społecznych. Kaczyński przez te lata obrażał i poniżał innych, nigdy nie wyrażając skruchy ani nie przepraszał za swoje słowa i działania. Jest to poważny zarzut, który wskazuje na brak empatii i zdolności do autorefleksji u przywódcy. W polityce, podobnie jak w życiu codziennym, umiejętność przepraszania i przyznania się do błędu jest kluczowa. Świadczy to o pokorze i szacunku dla innych, a także o dojrzałości emocjonalnej.

Podsumowując, felieton stanowi krytykę postawy Jarosława Kaczyńskiego, która według Manueli Gretkowskiej, cechuje się dezorientacją, zarówno fizyczną, jak i moralną. Ironia, jaką autor posługuje się w odniesieniu do „sznureczka” i przedszkolnych manier, służy podkreśleniu braku podstawowych wartości, takich jak szacunek dla innych i gotowość do przyznania się do błędu. Refleksje te prowadzą do szerszych rozważań na temat roli lidera w polityce, który powinien nie tylko sprawować władzę, ale również dawać przykład odpowiedzialnego, empatycznego i godnego zachowania. Lider polityczny, zwłaszcza taki, który ma duży wpływ na losy państwa, powinien być nie tylko skuteczny w swoich działaniach, ale także odznaczać się zdolnością do słuchania innych, refleksji nad własnymi czynami i gotowością do wyrażenia skruchy, gdy jest to konieczne.

Brak tych cech może prowadzić do alienacji społecznej i pogłębiania podziałów politycznych. W przypadku Jarosława Kaczyńskiego, jak sugeruje autorka, niezdolność do przepraszania za lata pełne obelg i poniżania przeciwników politycznych stanowi kluczowy problem. To nie tylko kwestia osobistego stylu, ale też szerszego klimatu politycznego, który przyczynia się do eskalacji konfliktów i rosnącej polaryzacji społeczeństwa. Kultura polityczna oparta na wzajemnym szacunku i dialogu staje się w takich warunkach coraz trudniejsza do zrealizowania.

Ostatecznie, ten esej jest refleksją nad przywództwem i odpowiedzialnością w polityce. Prezes partii rządzącej powinien być wzorem dla innych, także w zakresie zachowań społecznych i moralnych. Brak umiejętności przyznania się do błędu, brak skruchy za krzywdy i brak zdolności do refleksji nad konsekwencjami swoich działań świadczą o nieodpowiedzialnym podejściu do sprawowania władzy. Tego rodzaju postawa może prowadzić do utraty zaufania społecznego i pogłębiania podziałów w społeczeństwie. W polityce, jak w każdym innym obszarze życia, przywództwo wymaga nie tylko zdolności do podejmowania trudnych decyzji, ale również gotowości do ponoszenia konsekwencji za swoje działania. Prawdziwy lider nie boi się przyznać do błędów i dąży do naprawienia wyrządzonych krzywd, ponieważ zrozumienie i odpowiedzialność są fundamentami zdrowej demokracji. Tylko wtedy można budować trwały i sprawiedliwy system, który służy wszystkim obywatelom, a nie tylko wybranym grupom interesów.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *